İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şu ilk iki cümleniz var ya çok müthiş..seni senden habersiz sevdim ben..Her ne isen özündeki ve sözündeki her şeyinle sendeki seni sevdim ..olduğun gibi..ben bu şiiri beğendim özellikle belirttiğim bölümünün tebrik eder son bir kaç gündür puanlamalardaki cimriliğimden vaz geçip şiirinize 10 puan gönderiyorum gümüşhaneden..
Sevginin boyutu varmı ki seven gönül kaş göz görsün...
Saygılar kaleme yüreğe...
'Kısacası be gülüm
Özünde,
Ben sendeki seni sevdim'....
Yüreğine sağlık sayın Yıldırım şimşek...
Sevgi bu işte.. Ne kaşı gözü ne rengi..Yüreğini ruhunu sevmek .. Ne güzel anlatmışsınız. İçtenlikle kutluyorum çok güzeldi..Saygılar..
sevgide, gözler görür, yürek sever, dil konuşur.. bazen öyle bir sever ki gönül özüne vurulurda vurulur..
çok güzeldi sevgili Yıldırım, kutluyorum..
Bu şiir ile ilgili 25 tane yorum bulunmakta