Özün Tercümesi Şiiri - İrem Aslan

Yıl dönüşümü yaşıyor ömrüm her nefeste,
Kendimi yeni gördüm, sanki farklı bir seste.
Yabancı bir şarkı gibi dinle beni, öyle bırak;
Türkçesine hayran kal, ruhun olsun son durak.

Rüyayı gerçek sandım, uykusuz kaldım her an,
Kara kışın ortasında, ateşlerde yandım yan.
Ruhum sızım sızım sızladı, yorgun düştü her yanı,
Sancılarla yoğurdum, içimdeki o canı.

Yollar ne kadar uzun olsa da dindi gönül harı,
Eridi ruhumun ucundaki o gitmez kış karı.
Eski bir dostu bulup, sarmış gibi kolları;
Dolanır şimdi "Ben", huzurun ebedi yolları.

Artık ne kış korkutur beni, ne dumanlı o pus;
Kendi dilimde dindi, içimdeki o okyanus.