Adına ne demek lazım bilmiyorum. Kelimelerin yetersiz olduğu ruh hali içinde, beynimi tırmalayan sorunlar içinde yürüyorum. Etrafımı izliyorum; gözlerim yerli, yersiz şahıslara takılıyor ve de içimden tepkiler, yorumlar yaparak evimin yolunu tutuyorum.
Gözlerim, karşımda yürüyen; metalci mi, rockçı mı tarifini yapamayacağım bir kız ve bir erkeğe takılıyor. Giyiniş tarzları aykırı; siyah tişörtler, siyah pantolonlar, ayakkabılarda aynı şekilde... Yanlarından geçiyorum ağır bir içki kokusu, birbirlerine sarılmalar, öpüşmeler ve de tarifini yapamayacağım hareketler. İçimden diyorum ki “Allah’ım; bunlar ne, neler oluyor.” Kızgın tavırlarla yanlarından geçip gidiyorum.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta