1952 - Mechul (hos geldi sefa geldi)
Çıktım benliğimden, Özümü aradım..
Tepkiliyim dolu dizgin Herkese, Her şeye..
Neden,
Niçin,
Nerede diye sorular sordum...
Vara vara sonunda,
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




haklısın arkadasım herzaman heryerde ve siirlerde herkezden, kendinmissin gibi bir parca bulabiliyorsun.cunki hayat insanlarin birbirisine yansimasindan ibaret.duygular ne için var.
Yasimalarin sevgi olsun sevgiyle kal.
''Güzel ve derin manalı bir şiir olmuş....saygılarımla,İbrahim Ethem Bingül''
İnsana yolculuğun şiiri,doğadan ve toplumdan yola çıkarak ve bir BEN'de kucaklaşarak...
Tebrik ve sevgilerimimle
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta