Bulut olup yağdım tükenene dek kendimce
Sevdiklerim sevmeyecekler bir gün beni
Güneş olup ısıttım gücümün yettiğince
Korkuyorum kıracaklar beni, kanatacaklar kalbimi
Rüzgâr oldum savurdum bedenini
Yüreğimle aklımın arasındaki köprüler yıkılıverdi bir bir
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta