Hayli zaman oldu özümle muhabbeti kestim .
Vakitsiz muhabbetlerim vardı oysaki ...
İki çay şekerinin belini kırmak gerekmiş bazen.
Tren katarlarının bir engele denk gelen sesini hissediyorum. Taaak, taak, tak,ta diye geriye doğru sesin kayboluşunu hissediyorum.
Öyle işte özüm ... Bir Kerbela değil belki ama ihanetler sıradanlaştı diye yeni kerbelalar yaşanmıyor . Ölüm yaşama göre daha popüler bu aralar . Sıkıntılarım başkalarının sıkıntısı yanında mahcubiyetten boyun eğiyor.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta