Hayli zaman oldu özümle muhabbeti kestim .
Vakitsiz muhabbetlerim vardı oysaki ...
İki çay şekerinin belini kırmak gerekmiş bazen.
Tren katarlarının bir engele denk gelen sesini hissediyorum. Taaak, taak, tak,ta diye geriye doğru sesin kayboluşunu hissediyorum.
Öyle işte özüm ... Bir Kerbela değil belki ama ihanetler sıradanlaştı diye yeni kerbelalar yaşanmıyor . Ölüm yaşama göre daha popüler bu aralar . Sıkıntılarım başkalarının sıkıntısı yanında mahcubiyetten boyun eğiyor.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta