Özümden akanlar 3 Şiiri - Tarık Ağalar

Gelmen iyiliktir diye başladığım bir şiirin ana fikri ve gönül bahçemin şehbanusu sensin.
Ürkek bir nazımla karalama defterimde altı kırmızı çizgiyle çizilen sensin.
Nasıl bir uzaklıktan gelecekesin bilmiyorum ama;
Anlamların anlamsız kaldığı bir demi devranın sebebi sensin.
Yüreğim ağzımda sözler harcıyorum en fukara halimle sana dair.
Çünkü yokluğunda geceye neşter değdi ve koyu karanlık bir kan aktı..
Sonra bir dert peyda oldu adına hasret denilen.
Derdine derman aramanın hayasızlık sayılmasının sebebi sensin.
Tükendim dediğim yerde;
Kalbimin enkazında yeşermesini istediğim gül sensin.
Fersah fersah geride kalıyor gönül gözüyle baktığım yürek evim;
Yüreğimin yangın yerine dönmesine sebep sensin.
Hilkat garibesine rahmet okutan bir şekli şemale büründü cismim;
Cismimde araza dönüşen lerzanların mimarı sensin.
Muhkem kalelerim vardı benim senden önce.
İşgal edilerek yerle yeksan olmama vesel olan sensin.
Maharetli bir dilim vardı, bülbül misali öterdi cem olunan her mekanda;
Sükutun kıskacında lâl olmamın sebebi sensin.
Velhasıl dertsiz kedersiz gamsız bir avareydim senden önce;
Ateşiyle pişmeme,olmama,bir menzile ram olup değer kazanmama sebep sensin.