‘Bir zamanlar’ diyorlar, bilmiyorum ne zamanlar.
Belki Kalû Bela, belki cennetten kovulduğum zamanlar.
Yasak elmayı ben yedim Tanrım.
Ya günâh için varım, ya da âh.
Bir tenim, candan mahrûm.
Ruhum ediyor bana tamah.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta