‘Bir zamanlar’ diyorlar, bilmiyorum ne zamanlar.
Belki Kalû Bela, belki cennetten kovulduğum zamanlar.
Yasak elmayı ben yedim Tanrım.
Ya günâh için varım, ya da âh.
Bir tenim, candan mahrûm.
Ruhum ediyor bana tamah.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta