Saçlarımı okşayan ellerini özlüyorum
Üşüdüğümde benedini saran bedenini
İsmimi söyleyen sıcacık sesini
Sesini tenini herşeyini özlüyorum.
Gözlerime dalıp giden gözlerini özlüyorum
Başımı her zaman yasladığım omzunu
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Doğruyu söylemeliyim ki, bu şiir, diğerleri kadar kalbime hitap etmedi! İkinci mısradaki ikinci kelimenin yanlış yazılması dikkat dağıtıcı. Bir şeyler eksik veya fazla. Ama şiire yeni başlayan biri için umut verici dizeler... İmgelere diyecek yok, teşbihler çok hoş. Muhabbetlerimle... - UĞUR BENEK
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta