O günlerde sabahlar daha bir geç gelirdi,
Haykırışların sakinliğinde geçerdi rüyalar.
Ve birde hayaller vardı.
Kimsenin bilmediği hayaller.
Zaten onlar da olmasa çekilmezdi geceler.
Bazen çocuksu gülüşler, bazen mutsuz ağlamalar.
O günleri özlüyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta