ne çok şey varmış şükretmek için meğer....
oysa ne kadar da önemliymiş;
bedenimi taşıyan ayaklarımın üzerinde durabilmek
yatağımda kıpırdamaksızın yatışımın bilmem kaçıncı günündeyim
gördüğüm tek gülen yüz beyaz kepli beyaz gömlekli insanlar
evimi özledim...
bir sürü olmaz düşlerime sarmaşıp yattığım yatağımı
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
