ANTOLOJİ ESER NO: 379
ESER ADI: ÖZLÜYORUM (ÇOCUKLUĞUM)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 08.04.2009 / (Ek Kıta: 20.04.2026)
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Güzelleme / Hasret / Gurbet Koşması
SÖZLER
Siz para peşinde koşun durun bak
Ben ise o garip dünü özlerim
Yalı köşk araba sizin olsun bak
Ben ise çocukluk günü özlerim
Anamı babamı candan özlerim
[NAKARAT]
Özlüyorum ben de çocukluğumu
Kaymak bal kavgalı o kahvaltımı
Özlüyorum ben de çocukluğumu
Anamı babamı candan özlerim
Tatlı dayı diyen canları gördüm
Yoluna kurbanım diyenleri de
Hırçınlığım bile sevilirdi bak
Kaybettiklerimi her gün özlerim
Anamı babamı candan özlerim
Son yaşadıklarım anamla babam
Çocukluk günümde kalmıştır sevdam
Yalan dünyadaki bitmeyen kavgam
Siz parayı sevin ben dünü özlerim
Anamı babamı candan özlerim
Zamanın eliyle bitti o çağlar
Gözlerim çocukluk gününe ağlar
Gurbette Muharrem yüreği dağlar
Dizinde yattığım günü özlerim
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 09:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; modern dünyanın maddiyat hırsına karşı, insanın özündeki o tertemiz masumiyete kaçışının hikayesidir. Muharrem Ayrancı, mülkiyetin (yalılar, köşkler) geçiciliği ile sevginin (ana, baba, kardeşlik) kalıcılığı arasındaki o keskin sınırı çizer. Çocukluktaki küçük kavgaların (yumurta, bal kavgası) bile bugünün büyük hırslarından daha kıymetli olduğunu vurgular. Son eklenen kıta ile bu özlem bir gurbet sızısına dönüşmüş; ozan, tüm dünyevi başarıların ötesinde, annesinin dizindeki o huzurlu uykuyu her şeyin üstünde tutmuştur.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!