Ozluyorum Şiiri - Samira Samiraninsiiri

Samira Samiraninsiiri
234

ŞİİR


12

TAKİPÇİ

Ozluyorum

Özlemler sardı dört bir yanımı
ıslak toprak kokusu gibi siniyor üstüme
göğsümde eski bir avlu açılıyor
taş duvarların gölgesi serin
fıskiyesi susmuş bir çeşme kadar susamışım

Doğduğum toprakları özledim
avluda yalınayak koşturduğum öğleyi
dut ağacının gölge saatini
sokağa düşen top sesini
akşam ezanının çatı aralarına ince ince ilişini
ekmeğin buharını
kolonyanın serinliğini
elimle yoklayınca hâlâ orada duran çocukluğumu

Sevdim sandığımı özledim
adı sevda olan o yanılgıyı
sesine inanıp kendime anlattığım masalı
biri bana bakıyor sanırken
meğer ben kendimi görüyormuşum
ayıldım
yine de o aynanın sıcaklığını özlüyorum

Gidemediğim hayallerimi özledim
kalkmayan bir trenin peronunda bekleyen bileti
defterin kenarına çizdiğim küçük bir kıyıyı
dalgası sesi gelmeyen denizleri
adım atsam kapısını açacak şehirleri
adım atmadığım için kapalı kalan kapıları

Ulaşamadığım rüyalarımı özledim
uykusuz gecelerin üzerine çöken ince ışığı
uyandığımda avucumda kalan kıymık gibi bir mutluluğu
kırılıp dökülmeden taşımayı
düşmeden güvenmeyi
vurulmadan inanmayı

Özledim
yol olup bana gelenleri de
benden giderken bende kalanları da
göğsümde içe katlanan bir yel gibi büyüyor özlem
ben küçülüyorum
ona sığayım diye

Bazen bir bardak çayın buharında dönüyor memleket
bazen vitrinin camında duruyor ilk gençliğim
bir düğmenin deliğine kadar küçülüp
ceketimin iç cebine saklanıyor cesaretim
eli sıcak biri yokken bile
elin ısınıyor gibi tutuyorum kalbimi

Biliyorum
özlemek bir adrese varmayan uzun bir yol
yürüdükçe artıyor
yürüdükçe ferahlıyor
ben yine de yürüyorum
dilimde tek bir kelime
ev

Ve her akşam
pencereye adımı yazıyorum buğuyla
silince daha belirgin kaldığını görüyorum
belki de böyledir
insan en çok dokunamadığını büyütür
ben de büyütüyorum
doğduğum toprağın sesini
sevdim sandığımın sıcaklığını
gidemediğim hayallerin kapı eşiğini
ulaşamadığım rüyaların hafifliğini

Özlemler sardı dört bir yanımı
ama içlerinden ince bir patika geçiyor
oradan yürüyünce
içimdeki evin kapısı
yavaşça
içeriden açılıyor

Samira Samiraninsiiri
Kayıt Tarihi : 22.8.2025 22:59:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!