yağmurlar altında,
sırılsıklam olmuşum,haberim yok.
geliyorum sana,geliyorum aşkımıza,
sensizliği bırakıyorum geride.
içinde sadece sen ve ben olan
bir sayfa açıyorum hayatıma
aşkı ben sende öğrendim
sen bana sevmeyi,sevilmeyi öğrettin
aşka olan inancımı kaybetmiştim
sen bana aşka olan inancımı geri getirdin
dilimde bir şarkı,aklımda sen varsın
nedendir bilmiyorum
seni görünce dilim tutuluyor
birden heyecanlanıyorum
seni yanımdayken bile özlüyorum
o güzel bakışlarını
o masum gülüşünü
o güzel gözlerini özlüyorum birtanem
ben seni seviyorum bitanem
sensiz nefes alamıyorum
her nefesimi senle alıyorum,senle veriyorum
MEHMET DEMİRKES
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta