Özlüyorum kavgasız ve nefretsiz bir dünyayı
Düşllüyorum özgürce ve hür yaşanabilir bir dünyayı
Tasarlıyorum korkuluğu kilidi ve koruması olmuyan bir evi
Önce.tümdünyaya armağan ediyorum..sonra kendime.
Nefes almak kadar özgürce. hesapsız tüm güzellikleri yaşamayı.
Bir kaç çizgi çiziyorum, en narininden oluveriyor şık bi entari
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta