Unutuldun diyorsam inan ki büyük yalan
Bizim için açtığım fallar seni özlüyor
Ellerinle aldığın senden hatıra kalan
Boynumda taşıdığım şallar seni özlüyor
Bilmiyorum işim ne beni böyle üzenle
Adım yazan her şeyin üzerini çizenle
Ben vazgeçtim desem de bir çakıyla özenle
İsmini kazıdığım dallar seni özlüyor
Kağıt kalem elimde bir köşeye çökerek
Hasreti anlatırdım gözyaşları dökerek
Askerden gönderdiğim mektuplardan sökerek
Yıllarca sakladığın pullar seni özlüyor
Bir canavar misali gece gündüz bağıran
Avucunun içinde yüreğimi yoğuran
Yalnızlıkla birleşip yalnızlığı doğuran
Durmadan gelip geçen yıllar seni özlüyor
Karar verdiğimiz an bir dakika durmadan
Yola çıkardık hemen adres falan sormadan
Hiç acele etmeden kendimizi yormadan
Gezip dolaştığımız yollar seni özlüyor
Aşkın ile düştüysem el alemin diline
Ne pişmanım ne kırgın bu da böyle biline
Senden sonra kimsenin yemin olsun beline
Sımsıkı sarılmayan kollar seni özlüyor
Sana selam söylüyor kuş tüyünden yastığın
Paspas seni soruyor üzerine bastığın
Salonun camlarına özenerek astığın
O bembeyaz dantelli tüller seni özlüyor
Nasıl hemen kızardın dallarını kırana
Maşallah deyin derdin onu ilk kez görene
Bunun cinsi ne diye gelip sana sorana
Yediveren dediğin güller seni özlüyor
‘‘ Ben yanarak söndüm de küller seni özlüyor ’’
---------------------------- 120520220057
Zeki Kaymakcı
Kayıt Tarihi : 27.1.2026 21:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!