Mutlak onda durmalı; bir kişiye söz veren!
Katlanmalı sonuca; bir arsıza yüz veren.
Söz verip te Vaz geçmek; münafıkça bir tavır!
Münafıktan ehvendir; Hak yanında bil gâvur!
Öyle ise yeme sen, sakın ola sözünü!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta