Yalnızlığım kaldı,yokluğundan geriye,
Rüzgarların koştuğu sokaklardayım.
Beti-benzi atmış yaprakların,
Güneş yüz vermiyor eskisi gibi,
Ağzı-dili yok toprakların.
Yağmurlarla sohbet edemiyor artık,
Söyleyecek sözü yok dudakların...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta