Yalnızlığım kaldı,yokluğundan geriye,
Rüzgarların koştuğu sokaklardayım.
Beti-benzi atmış yaprakların,
Güneş yüz vermiyor eskisi gibi,
Ağzı-dili yok toprakların.
Yağmurlarla sohbet edemiyor artık,
Söyleyecek sözü yok dudakların...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta