Ne zor şeymiş meğer seni beklemek,
Bir bulup bir kaybetmek ellerini,
Yollarda caddelerde seni beklemek,
Açılan her pencerede seni görmek,
Sonra durup durup saatlere küfür etmek,
Oysa seni sevince beklemek ne güzel.
Seni sevince geceler daha az karanlık.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta