Kalbini unutmuşsun,
Kalıbını süslersin.
Kendinden haberin yok,
El alemi, gözlersin,
Bumudur anladığın,
Hayat denen oyundan,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Kimi bekle der ,gelmez.
kim,geliyorum der gelmez.
kimi seviyorum der sevmez.
ki de aşıktır!kime olduğunu bilmez...Demek buymuş anladıkları be üstad.Tebrikler Kimliksizleri hak ettikleri yerler dizelerde oturttunuz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta