01/05/2001 Hakkari/Şemdinli
Asil bir yılkı atının sıcaktan kavrulmuş palanına atlayıp yürümeyi özler ademoğlu
Morartana kadar ısrar ederken yüreğine kaçıp kurtulmayı
Zoraki kararlarla inatla harcar umutlarını sabah ayazının gözlerinde
Anne terliğinin ense köküne indirdiği darbede mayışmayı özler ademoğlu
Şikâyet etmeye çalışırken göğüs boşluğuna bir darbe daha almayı
Ağlar ve duraksar annelerin öpülesi nasırlı ellerinde
Portakal kabuğunun tok acısında sevmek sevişmeyi ve gülüşmeyi özler ademoğlu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta