Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Gene mükemmel, gene çok derin bir şiir dökülmüş yüreğinizden. Böylesi bir sevgi özlenmez mi hiç? Gönülden kutluyorum. Saygılarımla...
Ben de sizin şiirlerinizi öğeyim....
mutluluklar...
Ben de sizin şiirlerinizi öğeyim....
mutluluklar...
Tşk.Murat Demir
Kar toplayan güneş gibi hüzün toplamaya ve hüzün damıtmaya devam ediyor dizelerden Derin..Bu derin hüznün ne zaman dönüşecek coşkuya ?Merak ederim..
Yine güzel bir şiir ...
Tebrikler
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta