Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kabarır içlerde kor
Bu özleyiş öyle zor
İnsanlık bir ışığı
Hep ümitle bekliyor! ..
İnşallah beklenen ışık parlar. Tebrikler, selamlar.
Bükme boynunu acı
Yeter geçsin bu sancı
İnsanlık bir gün giyer
Özlediği o tacı! ..
Harika bir şekilde özlemleri dile getirmişiniz.
kutlarım.
Sevgi ve Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta