İnsan hiç tanışamadığı birini nasıl özler.
Hiç göz göze gelemediği, sesini duyamadığı, iki lafın belini kıramadığı birini.
Bir günaydın, bir merhaba bile diyemediği, halini hatrını soramadığı birini nasıl özler insan.
Aynı fıkrada kahkaha atamadığı, aynı derde iç çekmediği birini.
Oturup bir bardak bile çay içemediği, aynı türküye eşlik edemediği birini nasıl özler.
Hapşırsa çok yaşa, hasta olsa geçmiş olsun diyemediği, bir sıcak çorba götüremediği birini nasıl özler insan.
Aynı düğünde keyiften göbek atamadığı, aynı cenazede saf tutamadığı birini nasıl özler.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta