Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bu şiirinizle anladımki bende özlemişim,eski günleri ,senetsiz verilen sözleri,hiç menfaat gözetmeksizin,abasına değil ,insan oldugu için yapılan ikramları ,verilen selamları . elinize sağlık çok güzel olmuş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta