hiçbir dağ gözlerin kadar uzak değil şimdi bana
hiçbir güneş lila rengine bürümüyor gökyüzünü
ve hiçbir dalga vuramıyor hüznümü karaya
köpük köpük dalgalandım
avuçlarının kokusu düşüyor aklıma
parmaklarının dokunuşu
tüm şiirlerin susması sesinde
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




''tüm şiirlerin susması sesinde, teninde dinlediğim ninniler'' güzel olmuş yüreğine sağlık....hani bazı betimlemeler vardır nasıl çıktığını bilmezsin senden ama git gide senle yaşar ya artık kimse kimseyi bırakmaz o zaman...işte bu bence öyle bir betimleme...Murat Karapınar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta