Geceler mengene, içimi sıkar
Hasret yankılanır, küsüşlerimde.
Ne kadar bağırsam, sessizlik çıkar
Sağanak gözyaşı, gülüşlerimde…
Ben uyurum, özlem her an uyanık
Koşamayan ayak, çıkmayan çığlık
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




sevgilim, canım kabusum...Der gibi...Tebrikler!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta