Hasretin durur her yanımda
Lavabodaki aynada ayrı özlem, deniz mavisi gözlerinin izi
Masada ayrı hasret, kalemde kağıtda satır satır
Kırık kanepedeki yarı yırtık yastıkda durur kokun buram buram
Resmin,kireci sökülmüş nemli duvarda, daha ilk gün ki gibi bakar yüzüme bütün sıcaklığıyla
Ellerim, hala ellerini tutar vaziyette,alışamadı sensizliğe
Yürüdüğün patikada ayak izlerin durur,değişen mevsimlere rağmen
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta