Gecenin bir saatinde sokaklar nasıl ıssız ise,
Sensiz bu kör dünyada öyle ıssızım işte.
Uykularım ihanet etti gözlerime,
Zaman, sabah ediyor her gece gözlerimde.
Eksik ve yarım ara sıra dudaklarıma dolanan tebessümler,
Biterken mutluluklar yürek mapushanemde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta