Ne kadar susamışız hayata
Hani kedersizliğe, tasasızlığa.
Bir renkte binbir renk görür
Bir çiçekten binbir koku alırdık
Ne kadar özlemişiz özlememeyi
Ve ne kadar sevmişiz hatıraları.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Şimdi İstanbullu günlerden geriye kalan;
Seninle ve sensiz yaşadığım bir kaç anı,
Bir kaç hüzünlü şarkı,
Ve aydedenin gözyaşları.
Aydedeyide ağlattın ya kardeşim. Helal olsun... Yüreğine kalemine sağlık...
istanbul düşlerin doğduğu şehir...istanbul ekmek...istanbul özlem...istanbul hasret...duygularını çok güzel dize getirmissin....
saygılar....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta