Sana olan özlemim tavan yaptığı zamanlarda
Kendimi buluyorum Ankara tren istasyonunda
Gözüm kah katarlarda, kah rayların ufuklarında
Anadolu ekspresinde, Boğaziçinde, Kurtalanda
Duygularımda Ankara’dan yaşıyorum İstanbul’u
Adımlıyorum Haydarpaşanın mermer taşlarını
Sana olan özlemim tavan yaptığı zamanlarda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



