Kentler tanıdım;
Sokakları her sabah yaprak yaprak açılan,
Aydınlık bir çiçeğe benzer,
Kentler tanıdım;
Diz çökmüş kendini seyretmek için bir ırmaktan,
Yüzü hala yanar durur başına gelenlerin utancıyla.
İnsanlar tanıdım;
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta