Bir kuş olup uçamamak ve bir insan bedenine ve kaderine sahip olmak ne kadar kötü bazen. Sadece bunu diyebiliyorum kendime.
Kocaman insan
Dünyayı yıkan insan
Atomu parçalayıp dünyayı yıkan insan
Işık hızıyla yarışıp, güneşe kafa tutan insan
Tüm tanrıları göklerden indirip tahtlarına oturan insan…
Bu kocaman şey nasıl bu kadar çaresiz kalabiliyor bir duygu karşısında.
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta