Bilsem ki dindirecek ağlamak gözyaşlarımı,
Alıp götürecek beni en çıkmazlara.
Dağıtırken rüzgâr kara saçlarını,
Sen bitir beni,bırakma sabaha!
Ne de güzel ağlamak yokluğunda,
Karanlıklar içinde ararken seni.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ne de güzel ağlamak yokluğunda,
Karanlıklar içinde ararken seni.
Öldürücü bir elem ruhumda,
Yabancının kolları sararken seni…
Harikülade ve içten dizelerin şairini can-ı gönülden kutluyorum, saygılar...Yeşilırmak Şiir Vadisi Grubu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta