Özlemek nedir mi? Bir cam kenarı,
Hiç gelmeyecek o yoldur özlemek.
İçinde sızlayan ince bir sızı,
Tutunacak tek bir daldır özlemek.
Gözlerini kapayıp onu görmektir,
Hayaliyle bin bir ömür sürmektir.
Kendi elleriyle kalbi vermektir,
Ateşten gömleği giymektir özlemek.
Kalabalık içinde yalnız kalmaktır,
Alınan nefeste onu bulmaktır.
Bitmeyen bir kışın ortasında,
Güneşi bekleyip donmaktır özlemek.
Yutkunup dökülmez, dildeki sözdür,
Küllerin altında sönmeyen közdür.
Vuslatı olmayan, yaşlı bir gözdür,
Zamanı ortadan bölmektir özlemek.
Bakıp da görmemek, duyup bilmemek,
Bin kere ölüp de bir kez ölmemek.
Bütün bir dünyayı bir cana sığdırıp,
Ondan başkasıyla gülmemektir özlemek.
Sesini duymadan sesini duymak,
Yokluğun içine varlığı koymak.
Her gece hayalle aynı yastığa,
Yaralı bir kuşça başını koymak.
Aynada kendine yabancı bakmak,
Kendi yüreğini ateşe yakmak.
Dört duvar içinde her bir köşeye,
Ondan bir kokuyu, bir izi takmak.
Zamanın çarkına takılıp durmak,
Gelecek günlere hayaller kurmak.
Uykunun en derin olduğu anda,
Aniden o eşsiz isme uyanmak.
Toprak beklemektir yağmur sesini,
Terk etmek gibidir her nefesini.
Özlemek; ömrünün her zerresini,
Ona çıkan yolda tüketmekmiş meğer.
Her kapı çalışta o geldi sanmak,
Kendi yokluğuna bile inanmak.
Herkes geçerken hayat içinden,
Sadece bir canın narıyla yanmaktır.
Gelmeyeceğini bilsen de beklemek değil,
Bildiğin halde vazgeçmemektir.
Dünya dursa, zaman donsun desen bile,
Onsuz geçen her anı ömürden silmektir.
Ve nihayet özlemek;
Seni sen yapan ne varsa onda bırakıp,
Kendi bedeninde bir gölge gibi gezip,
Sadece onun adıyla nefes alabilmektir.
Garip Murat der ki; dünya bir rüya,
Daldık bu hasret denen kör kuyuya.
Son nefesi vuslat sayıp da güya,
Mezar taşında bile "gel" demektir özlemek
Kayıt Tarihi : 4.1.2026 16:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!