Özlemek ne demek bilemiyorum
Belki dokunamadan hatırlamak seni
Belki adını unuttuğum bir duygu
Belki gülüşünü bir anıya emanet edip
Gecelerle paylaşmaktır.
Gözlerinde kaybolmak mesela
Bir bakışınla çoğalmak
Bir susuşunla eksilmek.
Zamanı unutturacak kadar derin
Bir uykuya dalsak.
Ne gece ilerlese
Ne sabah cesaret etse gelmeye.
Dokunmak rüzgar gibi her yerine
Dalglanan saçlarını okşamak
Bir buse kondurup gerdanına
Derin bir nefesle içime çekmek
Saçların parmaklarımda kaybolurken
Boynuna eğilmek
Adını dudaklarımda tutup
Yavaşça bırakmak.
Sesini duymak, mesela
Geceyle arama çekilmiş perde gibi,
Varlığını hissettiren.
Özlemek belki de
Yanımdayken bile sana doyamamak
Yokluğunla günler var ya,
Takvimden değil
İçimden düşüyor
Zaman geçmiyor
Sadece ben senden uzaklığa alışıyorum.
Özlemek belki de
Tam bu anda başlar
Sen kollarımdayken bile
Sana hasret kalbimle
Kayıt Tarihi : 10.2.2026 09:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!