ERKEK:
Özlemek mi zor, beklemek mi o meçhul?
Birleşince göğüste, düğümlenir her soluk.
Zaman sahte tabipmiş, burada aciz her kul,
Senden uzak her saniye, bin asırlık bir boşluk.
Q
KADIN:
Zaman bende de durdu, yelkovan kırık şimdi,
Seni beklemek; kalbe sığmayan bir tek dindi.
Özlemek dediğin, içimde sessiz bir kandildi,
Yandıkça tükendim, her saniye ömürden dindi.
Q
ERKEK:
Herkes yan yana durmayı sevda sanır, yanılır,
Bilmezler ki asıl aşk; dokunmadan taşımaktır.
Göz görmese de ruh, mahşer yerine inanır,
Gerçek vuslat; hayalini nefes diye çekmektir.
Q
KADIN:
Dokunmadan sevmek mi? Ben her gece hayalinle,
Sanki yanımdasın gibi, konuşurum o derin dilinle.
Gözüm görmese de yüreğim çarpıyor seninle,
Bizim sevdamız; mühürlenmiş ruhun bedeniyle.
Q
ERKEK:
Yollar uzar gider de ucu sana çıkmaz bir ok,
Dünyanın gürültüsü susturamaz içimdeki sesi.
Dünyada senden gayrı hiçbir şeye lüzum yok,
Seni özlemek; bir ölünün en canlı son nefesi.
Q
KADIN:
O yollar ki aramıza çekilmiş demirden birer perde,
Seni bulamadığım her sokak, yabancı bir belde.
İhtiyacım olan tek nefes, senin olduğun yerde,
Seni özlemek; dermanı olmayan en güzel dertte.
Q
ERKEK:
Allah biliyor ya içimi, sen bilsen ne çıkar,
Bu yangın ne suyla söner, ne rüzgârla bıkar.
Hasretin bir mühür gibi, her gün ruhumu yakar,
Gönül, senin olduğun o uzak iklime akar.
Q
KADIN:
Allah biliyor ya, duamın başı da sonu da sensin,
İsterse bu yangın bütün cihanı yaksın, geçsin.
Hasretin mührünü ruhum gururla giyinsin,
Gönlümün aktığı tek nehir, sadece senin sensin.
Q
ERKEK:
Zamanın geçtiği yok, biz eskiriz sadece,
Her akşam aynı sızıyla, eksiliriz bin hece.
Biz bu sevda yolunda, iki kırık iziz gizlice,
Birleşmemiz mukadder mi, yoksa sır mı bu gece?
Q
KADIN:
Eskimeyen tek şey, isminin kalbimdeki yankısı,
Eksilen ömürdür sevgilim, aşkın asla azalmaz sızısı.
Biz iki ayrı uçta, aynı kaderin tek yazısı,
Birleşmemiz mahşerse, budur aşkın en son kapısı.
Q
ERKEK:
Son sözüm olsun bu mısra, bu kanayan yaraya,
Girmesin artık hiçbir dağ, hiçbir uçurum araya.
Gerek yok teselliye, gerek yok merhem sarmaya,
Ben seninle ölmeye geldim, bu fani dünyaya.
Q
KADIN:
O mısra benim de alnımda bir nişan gibi kalsın,
Dağlar çekilsin aradan, yollar seni bana salsın.
Teselli istemem, varsın canımı bu sevda alsın,
Seninle doğdum ey yar, seninle bu ruh son bulsun
Kayıt Tarihi : 4.1.2026 16:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!