Yokuş yukarı çıkmaktan gün yüzü görmedim kısacık
hayatımda.
Ne menekşeler vardı ne güller rengârenk.
Bilmezdim var olmanın kifayetsizliğini, kimsesizliğin
elemini.
Bir yer var uzaklarda, engebeli bir yol üzerinde.
Mecnun edasıyla kat ediyorum o yolu,
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta