Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Teşekkür ederim ...
Tutkulu, birazda melankolik bir şiir.
Aşk, acılar yaşanmadan aşk olamaz zaten.
Rüzgârlar, fırtınalar, karlar ve boranlar olmadan aşık acı çekemez.
Acı çekilirse adına aşk denebilir.
Güzel şiirinizi kutlarım.
Nice şiirlere.
Teşekkür ederim ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta