içine hapsolmuş ağlayan bir çocuğu susturamamak gibi bir şey ÖZLEMEK...
ÖZLEMEK, sustukça içinde çığlıklar atar...nefes almak dünyanın en büyük yükü gibi gelir sana...özlemiyorum derken, bir şarkı, bir film yada bir parfüm kokusu tetikler özlemini...
usul usul yağmur yağmaya başlar sokaklara...pencereden dışarıya baktığında için üşür...dudağında tatsız bir gülümseme ve ağlayan bir çift göz kalır senden geriye...sonra ağzında tanıdık bir yalnızlık şarkısı takılır...düşünürsün kim söylüyordu bunu acaba? ...
ÖZLEMEK.................! işte böyle...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta