Zamanın filan olduğu bir tarihte,
Doğmuştu.
Yaşadığını anladığında,
Ölmüştü.
Ama zaten doğarken öldüğünü farz etti.
Gözleriyle, seyrettiği yaşanılmasız dünya…
Umut yerine, hayal olmuştu…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta