Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
SALTANAT VARSIN SÜRSÜN. SÜRMEZSE YÜREKLERDEKİ EZİKLİK VE COŞKU KAĞIDA ŞİİR OLARAK DÜŞER Mİ.
KUTLARIM
Tebrik ediyorum üstadım.Duygularıma duygu yüklüyorsunuz..Susmasın o dev gibi sevgi dolu yüreginiz..Sevgi ve selamlar.
Kurulmuş özlem kalplere,
.....................................saltanat sürüyor.
Mevsimler aynı,
......................gökyüzü parçalı bulutlu.
Uçulmaz hoyrat zamanla,
......................................kol kanat çürüyor.
Yaşını basan bağırlar
...............................visale umutlu.
Acılar tartar,
................ümidin ağırdır darası.
Tatmadan ölür vuslatı
................................sevdalar ve düşler.
Her bahar kanar
........................inceden bir hasret yarası.
Düşleri süsler
...................özlenen visalde öpüşler.
Usta ellere kalem yakışıyor kalemine yüreğine sağlık saygı değer kiymetli hocam güzel bir duygu şiirini kutlarım sevgi ve saygılar sunarım selamlar
Tuncay Akdeniz
Özlem Saltanat Sürüyor
Kurulmuş özlem kalplere,
.....................................saltanat sürüyor.
Mevsimler aynı,
......................gökyüzü parçalı bulutlu.
Uçulmaz hoyrat zamanla,
......................................kol kanat çürüyor.
Yaşını basan bağırlar
...............................visale umutlu.
Acılar tartar,
................ümidin ağırdır darası.
Tatmadan ölür vuslatı
................................sevdalar ve düşler.
Her bahar kanar
........................inceden bir hasret yarası.
Düşleri süsler
...................özlenen visalde öpüşler.
yine harika bir siir kutlarim üstadim saygilarimla
hoş ve değişik dizeler..yüreğine sağlık..
cenk aksal
Kurulmuş özlem kalplere,
.....................................saltanat sürüyor.
Mevsimler aynı,
......................gökyüzü parçalı bulutlu.
Uçulmaz hoyrat zamanla,
......................................kol kanat çürüyor.
Yaşını basan bağırlar
...............................visale umutlu.
Acılar tartar,
................ümidin ağırdır darası.
Tatmadan ölür vuslatı
................................sevdalar ve düşler.
Her bahar kanar
........................inceden bir hasret yarası.
Düşleri süsler
...................özlenen visalde öpüşler.
Değerli hocam anlatımın, tarzın,ifadelerin o kadar sammimi ki gönüllere resmindeki gibi şiirlerinde güler yüzle yansıyor.Sen hep yaz biz zevkle okuyoruz ve gönlümüzün en yüce yerinde saklıyoruz.saygı ve muhabbetlerimle....
Sevgili dostum,
Yine mükemmel bir şiirini okudum.
Her zamanki gibi yüreğinizi ve usta kalemini konuşturmuşsunuz.
Tebriklerimle
(Erzincan)
Kalemine ve yüreğine sağlık Hocam. Güzelliklerin tükenmesin. Selam ve sevgiler. Hüseyin Sığırtmaç
elınıze saglık...Arzu gülücüdür
çok güzeldi....
sevgiler necmi kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 18 tane yorum bulunmakta