Günlük yaşamların, sevdaların yolcusuyum artık, Sabah gün aydınlanıp güneşin şavkı vurunca yüzüme söz geçiremez olurum gönlüme, severim ne varsa çiçek böcek ağaçlar insanlar, umurumda olmaz yalanlar dolanlar riyâ dolu yaşamlar.
Ne zaman akşam olur güneş devirirse kendini dağların ardından, işte ben o anlarda ağlarım, gecenin matemine derdimi yanarım, duyulmaz çığlıklarım içime akar gözyaşlarım.
Var mısın söyle benle bir ömür geçirmeye?
Var mısın söyle yanımda bir ömür yaşlanmaya?
Gündüzüm mü olacaksın yoksa gecem mi?
Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Devamını Oku
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem




Umarım bu mektup yerine ulaşmıştır.
Recep Uslu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta