Günlük yaşamların, sevdaların yolcusuyum artık, Sabah gün aydınlanıp güneşin şavkı vurunca yüzüme söz geçiremez olurum gönlüme, severim ne varsa çiçek böcek ağaçlar insanlar, umurumda olmaz yalanlar dolanlar riyâ dolu yaşamlar.
Ne zaman akşam olur güneş devirirse kendini dağların ardından, işte ben o anlarda ağlarım, gecenin matemine derdimi yanarım, duyulmaz çığlıklarım içime akar gözyaşlarım.
Var mısın söyle benle bir ömür geçirmeye?
Var mısın söyle yanımda bir ömür yaşlanmaya?
Gündüzüm mü olacaksın yoksa gecem mi?
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Umarım bu mektup yerine ulaşmıştır.
Recep Uslu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta