Günlük yaşamların, sevdaların yolcusuyum artık, Sabah gün aydınlanıp güneşin şavkı vurunca yüzüme söz geçiremez olurum gönlüme, severim ne varsa çiçek böcek ağaçlar insanlar, umurumda olmaz yalanlar dolanlar riyâ dolu yaşamlar.
Ne zaman akşam olur güneş devirirse kendini dağların ardından, işte ben o anlarda ağlarım, gecenin matemine derdimi yanarım, duyulmaz çığlıklarım içime akar gözyaşlarım.
Var mısın söyle benle bir ömür geçirmeye?
Var mısın söyle yanımda bir ömür yaşlanmaya?
Gündüzüm mü olacaksın yoksa gecem mi?
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Umarım bu mektup yerine ulaşmıştır.
Recep Uslu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta