Karanlığa gömüldü sensiz geçen her günüm
Tutkum öldü içimde bugüne düşman dünüm
Dile düşmüş sevdanım,sığmaz cihana ünüm
Özlenmeyi öğretti, bana sensiz geceler -
Dalıp dalıp giderken çatladı sabır taşım
Anla artık halimi çok tatsız sensiz aşım
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Yüreğinize sağlık Gülabi Deniz Sağlık ve sevgiler. Muzaffer Çalışkan
Kavruldu özleminle,elim,ayağım,dilim
Ben kaybettim kendimi değilim aklı selim
Dosteli candan söyler senden gelsin ecelim
Özlenmeyi öğretti bana sensiz geceler
Binlerce düşünce sarmış beynimi,
Yağlı urganlara taksam boynumu,
Sevdadır diyerek açsam koynumu,
Görünmeyen zardır sensiz geceler.
Kapatmam gözümü göremem diye,
Kopartmam gülleri deremem diye,
Söylemem sözümü kıramam diye,
Tenimdeki terdir sensiz geceler
Kendi şiirmden iki kita ile cevap yazmak çok daha güzel oldu sevgili dost.
Kutluyorum kaleminizi ve yüreğinizi. Sevgiler yüreğinize ve tam paunımı bırakıyorum sayfanıza
Söz verdim yüreğine dönüşüm yoktu yoldan
Sana hep sevgi yağar bende açılan koldan
Sen de ben gibi isen,bal damlar kuru daldan
Özlenmeyi öğretti bana sensiz geceler -
çooook ama çok güzel bir şiir...
hocam bu kadar harika yazmak zorunda mısınız?
bu şahane şiiri hemen listeme alıyoruuummmm.....
Yüreğim senden gayri ne yurt ister ne bir ev
İçim hep haykırsa da üzülsen de yine sev
Vuslat hayal ederken hasretten alev alev
Közlenmeyi öğretti bana sensiz geceler.
Sevgili dostum, güzel bir çalışmaya imza atmış kaleminiz. Ben de uygun bir ayakla ve bir dörtlükle eşlik etmekten keyif aldım. Fırsat buldukça sayfanızı ziyaret edeceğim.
Kaleminiz hiç susmasın.
Selamlar.
muhteşem yürekten kutlarım saygılarımla
tam puan
Yüreginize saglık Hüsamettin Sungur
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta