Özlem Ertaş Şiirleri - Şair Özlem Ertaş

Yağmur damlaları nasıl akarsa gökyüzünden,
Güneşin ışıkları nasıl erişirse yeryüzüne,
Yapraklar nasıl dans ederse toprakta,
Sevginin varlığını da,
Hissedersin her bastığın adımda,
Yağmurdan, güneşten, yapraktan geçerken...

Herkesin hayatı vardı
Ama benimkisi bambaşka.
Herkesin hayalleri vardı
Ama benimkisi bambaşka.
Herkesin umutları vardı
Ama benimkisi bambaşka.

Yasak biliyorum yasak,
Söylenen sözleri geri almak,
Şu gururu, yemini bozmak.
Yasak ama neden yasak?
Dünyada bu kadar nefret varken,
Sevgim, umudum, özlemim niye boşuna?

Hergün batımı, her geçen gün hiç bulamadığım çoban yıldızını bulmak için yenibir ümit doğuyor. Rüyalarımda gördüğüm ve birtürlü bulamadığım güzel saçlı sevgilim:
Binlerce bakışım üzerinde, herhalin hayalimde.
Her kış, her yaz, hergün, herakşam kalbimi söküyorum yerinden.
Hangi şarkı ulaşır sana, hangi sözcük anlatır beni ve hangi düş getirir seni bana.
Nasıl bir yalan avutur seni ben yokken, tuttuğun her faldan ben çıkıyorum.Elbiselerin benim için, gözlerin benim için.Üç bin yıldır sen kokuyorum.Saçların uçuşur aklımın yellerinde.
Gizemli bir uykudan uyanır gibi düşle beni, saçlarını topla cesaretinin arkasında ve düşün; Bildiğin tüm zevklerin ve acıların dışında, bildiğin şeylerin hepsini ben keşfettim senin için.Aklındaki sorularının hepsi aklımda ve razı olacağın tüm cevapları biliyorum.

Benim için güneşe gerek yok,
İçimi ısıtan sensin,
Başka sevgilere ihtiyacım yok,
Sen tüm sevgilere bedelsin.

Özlemek çok zor,
Kavuşmaktan da.
Sevmek daha da zor.
Var olunca yollar,
Anlarsın neymiş,
Gerçek özlemi,

Bak şiirim yanıyor,
Yüreğimdeki aşkın gibi,
Avuçlarım acıyor,
Taşıyamıyor umutları,
Bana birşey söyle,
İlk ya da son,

Eve dönerken en sevdiğim kaldırımlardan,
Görürüm hep o eskimiş yüzleri,
Bazısı güleç, bazısı hüzünlü,
İçlerinde aynı heyecan.
Ben her gün en sevdiğim kaldırımlardan geçerken,
Görürüm geçmişin gölgelerini yollarda,

Seni ne kadar çok sevdiğimi,
Anlamak bu kadar acı olmasaydı,
Bu kadar acı olmasaydı,
Aramıza giren bulutlar, dağlar, denizler,
Bitmeyen günler, yalnız geceler,
Senin yanında olup,

Vazoda solmuş güller var,
Kırık camların arasına sıkışmış,
Bir dokunsan parçalanacak
Ve dökülecek yapraklar,
Savrulacak güllerle beraber,
Ayrı yerlerdeki kalpler gibi,