bir martının kanat çırpışından aldım o kokuyu,
hani dolaşmış tüm İstanbulu,
surları görmüş, kız kulesinde uyumuş,
İstanbul büyütmüş onu, o İstanbul olmuş...
bir martının kanat çırpışından aldım o kokuyu,
sana getirdim...
İstanbulun özlediği seni,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta