Dile Kement Vurulur Hasretlikten,
Adına Özlem Demişler, Dil’i Gönülden.
Aşığı Maşuka Döndüren Haldir Özlem,
Biter mi Bilmem Bende ki Bu Hal
Ve Her Halden Dem Vuran Özlem…
O Özlem ki Beni Arkandan Ağlatan,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta