ve uçurumlaştı dünya
kanat çırpan her canlı
düşüp gitti
yoksula zindan oldu, ülkeler
oy özlem;
yurda,anaya, yare...
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




başıboş aramalarla,
çürüyüp giden bir ömür
sonra yitirilen onca umut
onca tebessüm,
kahroluşun yalnızlık resmi
ve baskıyla kaybedilen gençlik...
oy özlem;
hayal olan çocukluğa,
mevsimler ardında kalan sevinçlere
ağaca, serçeye, oyuncağa...ve....Baskiyla kaybolan gençlik,oyyy ozlem....Tebrikler..!.tebrikler...Yaratanlar ancak ve ancak sanatçilardir.Metin Demirkaya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta