O eski mahallemin arnavut kaldırımlı taş sokakları
nerde şimdi?
Renk cümbüşü içinde güne merhaba diyen,
mis gibi kokan balkon çiçekleri,
Köşedeki fırıncıdan yayılan sıcak ekmeğin kokusu,
Çocukların havada yayılan neşeli sesleri,
O zamanlar kuşların bile bir başkaydı kanat çırpışı.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




YİNE TAM PUAN. TEBRİKLER.
KALEMİNİZ DAİM OLSUN!
ne güzel anlatmışsınız ,kimin özlemleri yok ki eski günlere,çocuktuk sorumluluk zinciri binmemişti üstümüze,geniş bir aile gibiydik tüm mahalleli herkez herkezi tanır selamlaşma ile sevgi sözcükleri ile geçerdi günlerimiz,ne güzel özlemimiz de mi,bizi az da olsa gülümseten...15,10,2006
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta