O eski mahallemin arnavut kaldırımlı taş sokakları
nerde şimdi?
Renk cümbüşü içinde güne merhaba diyen,
mis gibi kokan balkon çiçekleri,
Köşedeki fırıncıdan yayılan sıcak ekmeğin kokusu,
Çocukların havada yayılan neşeli sesleri,
O zamanlar kuşların bile bir başkaydı kanat çırpışı.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




YİNE TAM PUAN. TEBRİKLER.
KALEMİNİZ DAİM OLSUN!
ne güzel anlatmışsınız ,kimin özlemleri yok ki eski günlere,çocuktuk sorumluluk zinciri binmemişti üstümüze,geniş bir aile gibiydik tüm mahalleli herkez herkezi tanır selamlaşma ile sevgi sözcükleri ile geçerdi günlerimiz,ne güzel özlemimiz de mi,bizi az da olsa gülümseten...15,10,2006
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta