Siz gelince ben bahar ben bahçe ben güller içinde
Siz gelince ben çocuklar gibi şen, muallimler gibi bilgili.
Siz gelince ben tasasız korkusuz güvenli bir liman.
Siz gidince ben bahtsızım gökyüzünde çakılmış
Bir yıldız kadar yalnızım çok uzaktadır ışığım
Gelsede yeryüzüne belli ki vakit geçmiş olacak
Özlemler, özlem olmuş. Olmuşlarda, hayallere erişmiş belki.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta